Kouchibouguac

Ik heb even tijd, dus ben ik hier al terug!  Chris slaapt nog, ik wilde de luierik niet uit hangen.  Ik heb één keer tot aan de wekker geslapen (8:15), en vond dat toen niet fijn.  Alles verliep die dag precies trager.  Dus als ik vanmorgen omstreeks 6:00 wakker werd, ben ik opgestaan.

De reis is toch wat rustiger geworden.  Ik wist dat de eerste 10 dagen zwaar gingen zijn.  Vanaf nu logeren we overal minstens 2 nachten, met uitzondering van de nacht voor onze kampeertrip.  Die trip daar heb ik toch wat schrik voor hoor.  Ik denk dat ik niet veel zal slapen in een tentje in het bos.  We zijn geen helden op dat vlak.

Hier In l'Ancrage hebben we het echt naar onze zin.  We logeren in een cottage met zicht op een rivier.  Vandaag wordt er niet gewerkt aan de nabijgelegen brug, wat veel meer rust creëert.  Koster en Liane zijn übersympathieke Nederlanders, net zoals we dat volk kennen.  Gisteren brachten ze ons pannenkoekenbeslag, zodat we vandaag van een speciaal ontbijtje kunnen genieten.  Echt tof!

Hier vlakbij ligt Kouchibouguac National Park.  Het is een park dat vele mensen hier zelf niet kennen, grappig genoeg.  Het was het enige park in de regio die wij bezoeken waar we beren zouden kunnen zien, althans volgens mijn reisgids.  Echter, daar hebben we in het park weinig van gemerkt.  Vliegen en andere (bijtende) insecten, daar waren er wél genoeg van!  Zelfs de Off baatte niet voldoende.

We wandelden gisteren verschillende korte trails (maximum 45 minuten).  We legden ons ook op een strandje naast de lagoon.  Het water zelf was vrij aangenaam, maar te ondiep.  We werden er weggejaagd door enkele dazen en wespen, en besloten naar een ander strand te rijden.  Daar konden we zwemmen in de oceaan.  Dat water was erg koud!  Eerst gingen we er slechts in tot aan de knieën.  Doch, we hebben elkaar wat opgejut, en uiteindelijk zijn we er toch allebei volledig in gegaan.  't Is te zeggen, ik tot aan de nek, Chris ging zelfs kopje onder.

Het was tropisch heet, rond de 30 graden.  Dat is de temperatuur waar ik van hou!  Voor Chris is dat wat warm.  Er stond wel een felle wind die enerzijds voor verkoeling zorgde, anderzijds maakte dat het minder aangenaam.  Op het strand waaide het zand met veel kracht tegen ons aan.

In het park zouden ook 'moose' leven.  Bij avondval en vroeg in de ochtend heb je de meeste kans om ze te spotten.  Ik wil Chris zijn persoonlijke foto gunnen, dus ik stelde voor om gisterenavond en/of morgenvroeg terug te rijden.  Aanvankelijk vond hij dat een topidee, maar rond 20:30 lag hij al te slapen, dus dat werd niks.  Ook nu denk ik dat het al wat laat aan het worden is.  Tja.

Andere diertjes die ik graag bezig zie hier zijn vuurvliegjes en allerlei vogels.  Geweldig hoe zij jagen!  En oh ja, er lever hier twee katten op het terrein, dat vind ik natuurlijk eveneens super!  Hoewel ik Saartje dan harder mis.  Anyway; vandaag rijden we naar St Andrews.  In rechte lijn is dat een rit van een dikke drie uren. We gaan waarschijnlijk nog een ommetje maken.  Ik las gisteren in mijn boek iets over Fundy Trail Parkway, en dat lijkt me nog wel wat.  Weer zo'n scenic drive om de fotocollectie uit te breiden!

Het vervolg wordt een afwisseling tussen grootstad en natuur.  Voor het geval je er al een beeld van wil hebben: Québec (de stad), Lac Supérieur (bij Mont Tremblant), Ottawa, Kingston, Toronto, Algonquin Provincial Park (kamperen), Prince Edward County, Gananoque, en eindhalte terug Montréal.  Je merkt het, wat minder locaties voor de komende 3,5 week!  Ik hoor gestommel in de slaapkamer, tijd om écht aan de dag te beginnen!