Montréal

Dat we samen zijn om iets te leren: hij om zich beter te organiseren en ik om te leren loslaten.  Dat zijn wijze woorden van een goede vriendin.  Waarschijnlijk heeft ze gelijk.  De start van onze vakantie waar ik zo lang naar verlangde, verliep absoluut niet van een leien dakje.

Zondagavond ontdekte Chris dat hij zijn portefeuile niet vond.  Lang gezocht, zelfs het noodnummer ervoor opgebeld, alles zonder resultaat.  Veel te laat bedje in en behoorlijk slapeloze nacht.  Maandag omstreeks 10:00 bankkaarten geblokkeerd.  Maandag omstreeks 10:20, reeds op het vliegtuig maar nog aan de grond, telefoon van de lokale politie: de portefeuille was binnen gebracht.  Plan bedenken om het rijbewijs in Canada te krijgen.  Want een internationaal rijbewijs is niet geldig zonder nationaal rijbewijs.  De kaarten, helaas, onomkeerbaar vermoed ik.

Op zoek naar een vervoerdienst die het rijbewijs in Halifax kan afleveren tegen vrijdag.  Gevonden!  Vandaag werd het opgehaald bij de broer van Chris.  Mail met verzendstatus: maandag zal het in Halifax toekomen.  Niet goed!  Dat is 9 uren om rijden.  Strakke planningen zijn geen goede combinatie met minder georganiseerde mensen. Afwachten.  Misschien wel een kaarsje branden.  Kan geen kwaad, geloof ik.  Doe jij dat ook?

Hier in Montréal is het zeer warm.  Overdag halen we 30 graden, 's nachts koelt het niet erg af.  We logeren in een appartement op de twintigste verdieping, met helaas veel omgevingslawaai.  Gisterenavond waren we echter zeer moe, waardoor we vlot insliepen.  Spijtig genoeg werden we om 2:00 wakker, en besloten we 4 uur later dat we wel lang genoeg in bed hadden gelegen.

Vanmorgen wandelden we richting Mont-Royal.  We gingen omhoog in het park tot een mooi uitkijkpunt over de stad.  Terug beneden (dat verliep niet zo vlot) regelden we een Canadese simkaart.  We herkenden ook enkele gebouwen die we van bovenuit al hadden gezien.  We wandelden over de drukke Rue St Catherine en kwamen bij het Montréal Jazz Festival.  Fie loves jazz en Fie loves festivals, dus dat zat goed!

Toch kwamen we rond 17:00 al terug naar ons appartementje, want onze lichamen waren vermoeid door het vele stappen en de hitte.  Verder niets bijzonders meer gedaan.  Morgen zijn we hier nog even.  Misschien maken we dan de architecturale wandeling uit de reisgids.  Aangezien we tot hiertoe vooral de moderne kant van de stad zagen, en het immense park boven de stad.  Het oude stadscentrum met de haven hebben we nog niet bezocht.  Waarschijnlijk zal dat meer ons ding zijn dan de plek waar we ons nu bevinden.  Heel veel wolkenkrabbers, heel veel verkeer, veel lawaai, veel mensen,...

Montréal heeft me niet meteen overtuigd, om eerlijk te zijn.  Het is hier wel tof, maar Antwerpen is véél toffer!  Chauvinistische Antwerpenaar die ik intussen ben.  hihi
Morgenavond nemen we de trein naar Halifax.  Oh jawel, die treinrit van bijna 24 uren!  Benieuwd wat dat gaat geven!  Seffens tracht ik ook moe te worden, Chris is al in dromenland.  Ik heb gek genoeg nog wel wat energie.  Tja, zo ben ik hé, moeilijk moe te krijgen!