Ottawa ~ Mooi!

Het is hier zó mooi!  Ik heb dat nog niet genoeg benadrukt, geloof ik.  Terwijl we hier rondtrekken, zeg ik meerdere keren per dag "zo mooi!".  Of iets anders.  Maar het woord 'mooi' komt er altijd in voor.  't Is hier echt prachtig.  Zoveel natuur, zo ongerept, ongelooflijk gewoon!  

Vrijdag hadden we een fantastische dag.  We reden naar Parc National du Mont-Tremblant.  Eerst een kortere, gemakkelijke wandeling, dan lunch aan één van de vele meren.  Nadien een plonsje in datzelfde meer.  Daarna nog een wandeling, deze keer wat langer en 'intermédiaire'.  Goed gestapt, op een half uur waren we boven (heen en terug was volgens het infobord anderhalf uur).  Het uitzicht was weeral prachtig!  Het deed me toch wat aan Zwitserland denken, maar ik ben ook al lang niet meer in Zwitserland geweest.  Dus mijn beeld is mogelijk vervormd.

's Avonds had ik gereserveerd in een restaurant, op weg naar het dorp Mont-Tremblant.  Onderweg naar het restaurant, stond er een hert op de weg.  Geen camera bij de hand, dan maar snel de gsm genomen die toch al als gps fungeerde.  Filmen geblazen, tot ik plots telefoon kreeg.  Niet zo'n geschikt moment!  Het was iemand van het restaurant: de elektriciteit was uitgevallen.  Omdat we toch al op weg waren, reden we er alsnog naartoe.  Het hele dorp bleek zonder stroom te zitten, dus zijn we voort gereden naar onze volgende bestemming.

Mont-Tremblant is eigenlijk een skiresort.  Parkeren was een moeilijke opgave.  Het centrum is volledig autovrij, en de parkings waren zogezegd niet toegankelijk zonder toelating.  We hebben het er toch op gewaagd, want we zagen geen andere optie en hadden honger.  It turned out okay, dus dat is goed.  (oh ja, al die talen door elkaar hier maakt het wat verwarrend voor mijn hersenen)

We waren naar de veel te toeristische plaats gereden voor Les Rythmes Tremblant.  Dat begon diezelfde avond, en is wat vergelijkbaar met kleinere stadsfestivalletjes bij ons.  Er treedde vrijdag een Latin band op, hadden wij geluk seg!  Ik wist dat natuurlijk op voorhand, ik had gezocht naar dansopties, uiteraard.

Leuke band, eigenlijk een coverband.  Dus de meeste liedjes waren me bekend.  We dansten enkele salsas en ik leefde me volledig uit op de andere muziekstijlen: cumbia, reggeaton, merengue en bachata.  Een topdag vrijdag, echt wel!  Ik had veel energie gekregen, en ging al meteen op zoek naar salsa op onze volgende bestemming: Ottawa.

Voor we naar ons logement reden, bezochten we Diefenbunker.  Wat een bijzondere plaats!  Het is een bunker die gebouwd werd tijdens de Koude Oorlog.  In het geval er een nucleaire aanval zou plaatsvinden, was er ruimte voor 300 vooraanstaande mensen, zonder hun familie.  Echt de moeite om te bezoeken!

Nadien waren we vermoeid.  Dus 's avonds bleven we toch in de 'condo', om te plannen wat we een dag later zouden doen.  Chris keek ook naar een film op Netflix, ik keek nog zeer laat naar seizoen 1 van Friends.  De buren waren ook nog laat tv aan het kijken, en dat hield me wakker.  Dus ik kon maar beter zelf ook iets doen waardoor ik me er minder aan stoorde, toch?

Ottawa is een fantastische stad!  Gisteren wandelden we langs het parlement, de sluizen (handbediend, echt cool), de kathedraal, Byward markt en hier en daar een parkje.  Het is hier erg ruim: brede voetpaden, grote gebouwen.  Door die ruimte leg je automatisch wel wat kilometers af.  In behoorlijk hete temperaturen zorgde dat ervoor dat we rond 16:00 besloten om de rest van de dag rust in te lassen.  Ik startte deze post, maar kreeg hem niet af.

's Avonds gingen we wel nog naar Northern Lights, een lichtshow aan het parlement.  Het duurde een half uur en was prachtig!  We leerden er heel wat bij over de Canadese geschiedenis.  Ik besefte ook dat we eigenlijk weinig 's avonds buiten komen, meestal zijn we daar te vermoeid voor.  Een beetje jammer misschien, maar het is kiezen en dus ook verliezen.  Uitgaan is niet alles zeker...  Dat is trouwens vrij kostelijk hier.  De prijzen van alcohol liggen echt hoog.  Op café bier of wijn bestellen komt neer op minstens 10 dollar voor één consumptie (dat is ongeveer 7 euro).

Wat wél fijn is, is dat je overal water van de kraan krijgt.  Zo erg dat dat in België nog steeds taboe is.  Er is niets mis met water van de kraan, en eigenlijk is het schandalig om pakweg 2 euro (of zelfs meer op sommige plaatsen bij ons) te vragen voor een flesje water.  Hier kan je flessenwater bestellen, maar niemand doet dat.   

Vandaag hadden we een plaatsje gereserveerd voor een bezoek aan de Mint.  Hier in Ottawa maken ze enkel nog munten voor verzamelaars en investeerders (dus van zilver en goud).  Ik vond het een boeiend bezoek, maar had er meer van verwacht.  In Winnipeg worden munten gemaakt voor alledaags gebruik, en we kregen daarover eveneens wat uitleg.  Blijkbaar heeft de Canadian Royal Mint contracten met een 80-tal landen om munten voor hen te maken!  Honduras was er ook bij :-).

Dat was trouwens niet de enige keer dat ik vandaag over Honduras hoorde.  We bezochten ook de Supreme Court, en in dat gebouw werd hout gebruikt uit Honduras.  Eveneens een interessant bezoek, hoewel dat het voor mij toch allemaal wat snel ging om helemaal mee te zijn.  Ik heb zeker onthouden dat de chief of justice een vrouw is, en zij is al de langst zetelende in die functie.  Goed bezig, women on top!

We trachtten in het parlement binnen te geraken, maar Chris wilde daar niet te lang voor in de rij staan.  Echter, tegen dat de rij korter was, waren de Engelse rondleidingen volgeboekt.  Frans zagen we toch minder zitten.  En we waren ook weer moe.  Dus vandaag keerden we nog vroeger terug voor een siesta.  Het was nochtans minder zonnig, maar wel nog steeds heel warm.  De hevige regenbuien zorgden voor weinig afkoeling.

Vanavond aten we Chinees.  Nooit gedacht dat je Chinees kon gaan eten en nog honger hebben!  Geen grote porties, en enkel stokjes en een vork.  Dat was een uitdaging voor Chris, want hij had een gerecht met kip dat nog aan het bot hing.  Bijgevolg heeft hij het geknoei op een gegeven moment opgegeven, zodat we konden vertrekken om te gaan dansen.

Jawel, Ottawa is geweldig!  In Ottawa kan je alle dagen van de week gaan dansen, net zoals in Antwerpen!  Toegegeven dat ik het dansen in Halifax wel veel leuker vond.  Hier danste niemand Cubaanse stijl, en er waren vreemd genoeg geen vrouwen die als man dansten.  Ik heb één vrouw gehaald, maar ze kwam met moeite van haar 'lijn' af (dit snap je enkel als je thuis bent in de salsawereld, veronderstel ik), dus dat was geen succes.  Ik heb het veilig gehouden en vooral met Chris gedanst, hehe.

Zo, tijd om dit af te ronden.  Morgen reizen we voort naar Kingston.  Ik heb nog niet veel voorbereid daarvoor.  Het is maar twee uren rijden, dus we hebben tijd voor een ommetje.  Boldt Castle bezoeken is een optie, we kregen tips van mensen uit de buurt toen we in St Andrews waren.  Echter, ik heb nog niet bekeken van waaruit we dat dan dienen te doen en waar die plaats gelegen is.  Ik weet dat het kan vanuit Kingston en Gananoque, maar zij zeiden ons dat we beter vanuit een plaats gaan die minder toeristisch is: betere prijzen en tours die ook langs een ander kasteel varen.  We zien wel.  Nu eerst slapen!