Mijn wereld is zo groot of klein als je zelf wil. Ik heb alvast twee werelden die ik graag combineer. Ik ben Belga con alma Catracha!
zaterdag 21 juli 2018
Esperanto op 'n laag pitje
Momenteel kom ik er niet toe om tien minuten per dag te oefenen met Duolingo. Stom hé, tien minuten! Het is dat ik de voorbije twee dagen m'n dag ben begonnen met werken in ons huis, om dan nadien te gaan feesten. Een raar gegeven, en zeer belastend voor mijn lijf precies.
Vandaag en morgen ga ik niet naar Berchem. Ik had me voorgenomen nog naar Elzy te gaan ook, maar eigenlijk zie ik dat niet zitten. Ik ben er al meer dan twee weken niet meer geweest, en dat terwijl ik vakantie heb. Amai, niks lukt goed. Ook bloggen niet, blijkbaar. Ik weet ook niet welke kleren ik zou aandoen straks, dus van de kleerkast kwam ik naar hier. Maar het helpt niet echt.
Oké, here I go... Ik heb gisteren toch enkele uren nodig gehad om in de juiste sfeer te komen. Ik denk dat het kwam doordat ik 's morgens nog was gaan werken in huis. Ik weet het niet zeker. Ik heb lang rondgehangen vooraleer ik een plekje vond waar ik me goed voelde en me volledig kon laten gaan.
In die tocht kwam ik enkele bekenden tegen. Een oude schoolvriendin was jaloers omdat ik alleen daar was. Ze had het gevoel dat haar vriendinnen telkens iets anders wilden dan zij. Exactly! Ik weet heel goed waarom ik dit alleen doe. Ik kwam ook voor het eerst in al die jaren een (ex-)leerling tegen.
Ik onmoette een Hondurees die al voor de derde keer naar hier reisde, enkel en alleen voor het festival. Hij deed dat ook helemaal alleen. Wel zot. Hoewel, als Tomorrowworld of Tomorrowland Brasil in een vakantie zouden vallen, zou ik dat ook nog overwegen. I'm a big girl, ik kan dat aan alleen.
Het was al donker aan het worden wanneer ik een oude bekende spotte. Gerrit heb ik vorig jaar leren kennen bij één van de old school podia. Rummetje in de hand en gaan. Ook nu zag ik hem staan bij Ritchie Hawtin, en ik stelde mezelf opnieuw voor. Gek hoe ik me sommige mensen echt kan herinneren, met details en al. We hebben de rest van de avond samen doorgebracht: nog even naar Paradise en eindigen met Zolex. Vandaag zien we elkaar waarschijnlijk bij Bonzai.
Hoewel ik toch blijf proberen om niet de hele tijd op één plaats te blijven. Daarvoor kost het allemaal wat veel. Ik heb een klein stukje van het terrein nog niet bezocht, dat ga ik vandaag mogelijk eerst doen. Maar eerst iets vinden om aan te doen...moeilijk, moeilijk. Ik kocht eergisteren nog een rugzakje in de kringwinkel, maar toch verkies ik om het niet mee te nemen. Dus misschien opnieuw dat shortje van gisteren...?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten