morgen geen land meer

Ook al ben ik laat uit mijn bed gekomen, toch kan ik het niet laten hier nog even iets te komen schrijven.  Vandaag wordt de laatste dag van een zot weekend.  Vandaag is er nog een land.  En gisteren was er ook één.  Een zot weekend, omdat ik op geen ander woord kom.  Hoewel zot niet het juiste woord is.  Echter, erover nadenken, daar heb ik nu geen zin in.  Dus houd ik het op zot.

Gisterenland was super!  Ik heb het veel intenser ervaren zonder de migraine.  Ik startte met Nico Parisi op het podium van Bonzai.  Terug naar de jeugdjaren, echt wel.  Ik denk dat ik gemakkelijk de hele dag op Bonzai had kunnen staan.  Maar dat  zou zonde geweest zijn van het dure inkomticket.  Dus trok ik nadien naar Café d'Anvers.  Daar ontmoette ik Alex, Bart, Kim en Monica opnieuw.  Met hen bracht ik het het grootste deel van de dag door, vooral op Café d'Anvers en Kozzmozz.  We gingen ook even naar Ferry Corsten, maar daar ben ik precies wat uitgegroeid.

Tegen de avond splitste de groep in tweeën: de Amerikanen trokken naar de Opera.  Ik ging hen op een gegeven moment achterna, maar vond hen niet meer terug.  Tegen de plannen in, ging ik terug naar Bonzai.  Het waren op dat moment de Bonzai All Stars, en die zijn uiteraard fantastisch!  Jammer van het dure ticket, maar mijn gevoel liet me daar blijven.  Ik had hen namelijk in maart ook nog bezig gezien op Back to the 90's.  En toch, toch was het fijn!

Wat het weer betreft, dat was al veel aangenamer gisteren.  Nog steeds heet, maar meer bewolking.  We kregen twee plensbuien, en ik stond daar toevallig ook twee keer in.  Goed nat dus.  Niet zo fijn om rum te drinken vol regenwater, noch om beregende loempia's te eten, maar het was wat het was.

Ik ben eens benieuwd voor mijn dag vandaag.  Ik ga alleszins later toekomen dan de voorbije dagen, aangezien ik nog niet lang uit mijn bed ben.  Graag zou ik terug afspreken met Bart en Kim.  Zo alleen gaan valt wel mee, maar toch...  Toch is het leuk te weten dat je met mensen kan afspreken ter plaatse.  Ik heb namelijk niet zoveel behoefte aan contact met nieuwe mensen, de sociale Fie is er even niet.  Maar ik merk wel dat menselijk contact verslavend werkt.  En daarom dat ik terug wil afspreken met de mensen waar ik al twee dagen mee op stap ging.  Het zijn trouwens ook echt wel toffe mensen!

Eerlijk waar: ik ben jaloers op de mensen die twee weekends gaan!  Ik zou het kunnen, echt wel.  Het is zo leuk!  En degenen die dat niet vinden, hebben ongelijk!  Het kan goed zijn dat je denkt dat het allemaal te massaal is, en dat de muziek je niet zal liggen.  Maar het is maar wat je er zelf van maakt.  Er is zoveel verscheidenheid in muziek, en er zijn heus wel wat plaatsen te vinden waar het kalmer is om te staan.  Ik weet het nu al zeker: volgend jaar ga ik weer terug, als ik aan tickets geraak!

Alleszins, vandaag ga ik er nog even volledig voor!  Allé ja, volledig.  Niet dat ik schokkend op de grond in het midden van een tent wil belanden, zoals ik gisteren met een meisje zag gebeuren.  Maar ik ga nog een dagje alles eraf dansen, roken, roepen.  En uiteraard met tussendoor een glaasje cava, een cocktail of een goede rum!  Want de rum is goed, en eigenlijk nog wel best betaalbaar ook :-) neen hoor, geen zorgen maken!  Ik rijd nuchter naar huis, want ik drink ook LITERS water met dit weer.

En morgen, morgen terug naar de realiteit.  De realiteit van inpakken, zonder tijd.  De realiteit van stress, omdat zelfs telefonisch contact opnemen met de eigenaar niets uithaalt.  De realiteit van onzekerheid en niet weten waarnaartoe met mijn Saartje.  Die realiteit.  Maar hey: morgen is mystery en vandaag is a gift.  Dus ik ga me nu volledig concentreren op today!