unlock divine happiness

Misschien een vervolg op de typische dagboekverhalen, maar deze vind ik persoonlijk toch de moeite waard.  Ik heb gisteren een fantastische avond en nacht gehad!  Ik ging met Fanny, Tom, Daisy en Stefan naar de voetbal kijken in het Antwerpse Stadspark.  Daarna trokken we verder naar het centrum.  We aten een lekkere pizza, en kozen nadien voor enkele jenevers als dessert.

Tijdens het drinken van de verschillende glaasjes, speelden we 'wie ben ik'.  Het personeel van de jeneverbar begon spontaan mee te spelen.  Daarna trokken we verder naar de Vuile Was.  Cocktails, tequila en nog eens dansen op muziek die ik tegenwoordig minder vaak opzoek.  Om na een tijdje nieuwe prikkels op te doen, wilden we naar Cuba Bella gaan.

Echter, op zaterdag is het daar nooit echt leuk.  En het is er altijd zo heet!  Dus: binnen, zweterige knuffel aan Steven, en terug buiten.  Dan een half uurtje op de dool geweest.  De avond eindigden we, vroeger dan gepland, in Outpost.  Dat is een spelletjescafé.  Zalig!  Vroeger dan verwacht, want blijkbaar ging Outpost vroeger dicht om 6:00, maar nu was dat al om 4:00.  We konden dus maar één kort spelletje spelen: Take 5.

Ik had echt een superavond!  Ik ben blij dat ik Fanny en Tom, dankzij Lara, leerde kennen.  Ik durf hen vergelijken met mezelf.  Het zijn mensen die openstaan voor vele dingen en een breed interesseveld hebben.  Bovendien kunnen we ook over allerlei dingen filosoferen en praten.  Over Daisy ontdekte ik dat zij werkt in mijn nieuwe buurt.  Ze stelde me volledig gerust: Het is er echt wel fijner dan wat velen beweren.  Maar daar ging ik al van uit.  Stefan kwam ook met een verleidelijk aanbod.  Hij bezit enkele appartementen op Lanzarote, dus de reiskriebels zijn alvast terug aanwezig.  Misschien iets voor de herfstvakantie...  Quizas

Elke keer ik in 't Stad kom (ja, Antwerpen is 't Stad), verrast de stad me meer en meer.  Elke keer zie ik ze liever.  Elke keer ontdek ik nieuwe dingen.  Elke keer rijd ik met meer zelfvertrouwen rond in een stad die ik ooit mijdde met de wagen.  Elke keer zeg ik: Dit wordt mijn stad, wat een goede beslissing!

Ja, ik ben er al helemaal weg van.  Antwerpen is zó zalig!  Er is zoveel diversiteit.  Voor ieder wat wils.  Er zijn zoveel leuke mensen, plaatsen, bars, winkels, restaurants,...  Ooit keek ik anders naar die stad.  Ooit leek ze me te chaotisch en druk.  En ooit vind ik dat misschien opnieuw.  Maar nu, nu durf ik zeggen dat het de enige verliefdheid is waarvoor ik opensta.