Mijn wereld is zo groot of klein als je zelf wil. Ik heb alvast twee werelden die ik graag combineer. Ik ben Belga con alma Catracha!
dinsdag 1 juli 2014
nog steeds niet klaar
Ja, ja, het is zover. Het schooljaar voorbij, de vakantie begonnen. En wat was nu ook weer het eerste dat ik ging doen bij het begin van deze vakantie? Inderdaad, stoppen met roken. Met vallen en opstaan, hervallen mag. Zo had ik het mezelf gezegd. Want er zijn moeilijke dingen geweest, en nu die stilaan vervagen, kan stoppen met roken niet moeilijk zijn. Uhu...
Tot zover de theorie. Nee, het klopt wel hoor, maar niettegenstaande is het geen gemakkelijke strijd. En dan herinner ik mezelf aan die momenten dat ik niet kon stoppen met huilen, aan de berichten die ik bleef sturen, aan de telefoontjes, aan de autoritten, aan ... zovele dingen.
En even helpt dat, maar het doet me ook beseffen dat ik nog niet klaar ben. Ik ben nog niet klaar. Dat weet ik wel, maar het wordt weer duidelijker als ik dan een nieuwe uitdaging wil aangaan. En ja, ik kan het nog maar eens uitstellen. Maar ik stel dit al zo lang uit! Ik wil al jaren stoppen met roken. En bij deze zomer, bij een volledig nieuwe start, hoort ook stoppen met die ongezonde gewoonte. Stoppen met die dure gewoonte. Stoppen met die stinkende gewoonte.
Helaas lijk ik al niet te willen volhouden. Dit is de eerste dag dat ik al tot de namiddag geraak. En dan heb ik toch een sigaretje verdiend? Pfff, duiveltjes in mijn hoofd. Ik heb trouwens vandaag nog eens op de weegschaal gestaan, en ontdekt dat ik terug 1 kg ben bijgekomen. Wat gaat dat niet geven als ik stop met roken...? De verloren kilo's zullen er snel weer bij zijn. Allemaal argumenten, terwijl het zo duidelijk is...
Excuses, maar zo werkt het. Zo werkt de geest van een verslaafde. Zo werkte het bij de ene verslaving, en zo werkt het ook bij de deze. Die ene verslaving is nog niet eens helemaal voorbij, en ik probeer al af te rekenen met de volgende. Toch te vroeg? Toch niet het juiste moment? Maar dat is het nooit... dju toch
Al maar goed dat ik straks kan gaan dansen. En morgen. En overmorgen. En vrijdag. En zaterdag. En zondag. En maandag. En dinsdag. ;-) Nee, nee, voor vandaag en morgen al plannen, en daarna veel opties maar nog niets concreet. Echter, al die f*cking bachata gaat me ook uitdagen tot het scheppen van een ongezond luchtje.
~ lagrimas ~
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten