! top

Dat dagboekgedoe ligt je misschien niet, maar het dient gezegd te worden: mijn vakantie is tot hiertoe super!  Ik heb me nog bijna niet verveeld, en heb al veel leuke dingen gedaan met nog leukere mensen.  De verhuis nadert, dus stilaan wordt het tijd om ook daar tijd in te steken.  En toch, toch wil ik nog even gewoon genieten.  Genieten van de regen en de mensen rondom mij.

Eergisteren kreeg ik het leukste bericht dat ik deze maand kon krijgen.  Het leidde tot alweer een avond Bocadero, maar deze was echt top!  Uiteraard was dat dankzij het gezelschap.  Als alles verloopt zoals we dinsdagnacht afspraken, spreken we morgen opnieuw af, om bij te praten.  Want dat is nodig.  En natuurlijk zullen we dan 's avonds weer gaan dansen en feesten!

Het was het leukste bericht, maar het beste bericht dat ik wil krijgen, dat komt maar niet.  En nogmaals, de tijd dringt.  Augustus komt dichterbij.  En eerlijk gezegd, ik heb nog niets geregeld.  Nog niets.  De deadline schijnt nog niet dringend dichtbij te zijn.  Of zo.  Komt wel goed, komt helemaal goed.  Zeker met al die fantastische mensen die me hun hulp aanbieden.

En ja, het is er nog.  Maar op zo'n bittere, zure manier.  Als ik het gevoel heb dat alles nogal traag verloopt, dat ik niets bijleer, dat anderen er te weinig van bakken; DAN steekt het sterk de kop op.  Of als het verboden lied weer maar eens passeert.  Want op Bocadero bijvoorbeeld, hoort het erbij.  Elke week opnieuw.  Maar de tranen, neen.  Nu ja, toch steeds korter en minder.  Maar het pikt nog.  Tja, het zij zo.  Weet je nog?  Over het algemeen, heb ik een héél leuke vakantie!  Echt wel!

En toch heb ik zoveel zin om even alle woede eruit te laten.  Er zitten zoveel woorden in mijn mond, het grof taalgebruik ligt op mijn tong.  Ik houd me in.  Hier.  Wacht maar...wacht maar.  denk ik dan zo