RS

Ik kom jullie vertellen over mijn eerste week zomervakantie.  In tegenstelling tot andere vakanties, was dit al een heel leuke week.  Ik heb ervoor gezorgd dat ik voldoende plannen maakte, waardoor ik geen tijd had om in de beruchte put te vallen.  Ik pinkte af en toe enkele tranen weg, maar dat zal nog wel een tijdje zo doorgaan.  Kan geen kwaad.

Eerst sloot ik mezelf op om te poetsen en op te ruimen.  Ik rommelde ook al enkele uren in de bureau.  Ik heb echter nog veel werk wat het rommelen betreft.  Want ik ga nooit genoeg ruimte hebben om al mijn spullen een plaats te geven.  Dus: wegdoen is de boodschap.  Grove borstel erdoor.  Alleen zien te beginnen...

Dinsdagavond startte een reeks dansavonden :-).  Ik ging naar Bocadero, keek er wat voetbal en danste tussendoor.  Woensdag bezocht ik Elzy en ging ik dansen op Salsa Minerva.  Donderdag trok ik mijn bikini aan en legde ik me op mijn terras.  Wetende dat ik dat terras ga missen, wil ik er nu nog maximum van genieten.  's Avonds bezocht ik Lier Centraal, waar Mansana Band optrad.  Slechte band, dat weet ik al van vorig jaar.  Voor hen speelde een ander groepje, en die waren super.  Helaas heb ik hun naam gemist.  Nadien ging ik met mijn Lolly nog naar Sinte Goemmer.

Gisteren ging ik shoppen in Brussel.  Ik kwam thuis van een zeer vruchtbare trip: veel nieuwe kleren voor weinig geld.  Grove borstel door de kleerkast halen wordt een hele uitdaging.  Gisterenavond was het Vee-iesta.  Geweldige salsa-avond op de Mechelse Veemarkt.  Elk jaar een succes!  En dansen in de regen, het brengt me zo bij mijn tweede thuis!

Vandaag voel ik wat onrust.  Nu ja, die voel ik al een hele week, maar nu harder.  Ik ben de was aan het doen, en het zou een goed idee zijn dat ik mezelf seffens trakteer op een zelfbereide maaltijd.  Echter, in de vroege namiddag wil ik al naar Antwerpen vertrekken.  Ik ben van plan voetbal te gaan zien in het Stadspark, maar denk dat ik er best tijdig aanwezig ben.  Kwestie van een goed plaatsje te veroveren.  Doch, ik heb geen zin om met de auto te rijden; maar nachtje door op een zaterdagnacht vind ik meestal niet zo geslaagd. 

Morgenavond wil ik opnieuw naar dat Stadspark.  Al jarenlang droom ik ervan Eva De Roovere live te zien, en morgen kan dat in Antwerpen.  Het kan ook op 31 juli in Mechelen, maar die avond werd ik ook al uitgenodigd om te gaan dansen.  Dus wil ik morgen zeker gaan.  Ik ga waarschijnlijk alleen, maar Eva haar stem zal me zeker goed gezind stemmen!

Ik besef het, dit is misschien allemaal nogal saai om te lezen.  Of misschien ook niet.  Het is het typische dagboekverhaal dat je op een blog kan verwachten.  Een droge opsomming van gebeurtenissen.  Weinig benoemde gevoelens.  Uiteraard waren die er wel.  Het waren dubbele gevoelens.

Al het dansen doet me ontzettend goed.  En toch...die kleine wereld...  Telkens dezelfde mensen tegen komen, telkens mensen tegen komen uit mijn verleden, mensen die ik liever mijd, en die mij duidelijk ook wensen te mijden.  Mensen die me kwetsten en dat nog steeds doen.  Mensen die over me gesproken hebben en dat misschien nog steeds doen.  Maar ook mensen die me vragen stellen waarop ik niet wil antwoorden.  En antwoorden die telkens anders zijn, naargelang mijn gemoedstoestand.

Soms antwoord ik eerlijk, soms zeg ik dat ik het niet wil zeggen, soms laat ik delen van het verhaal achterwege.  Maar ik merk dat ik er opener in word.  Ik zou niet weten waarom ik dien te zwijgen.  Want blijkbaar werd er over mij ook niet gezwegen.  Dus spreek ik.  Zonder details, maar ik spreek.  Zonder gevoel, maar ik spreek.  Droog.

Wat het roken betreft, tja, wat denken jullie...?  Mijn stem had vorige nacht weer de neiging om weg te vallen.  Dat zegt genoeg, veronderstel ik.  Het komt wel, hoor, maar niet deze week.  Het is helemaal hetzelfde, en toch lijk ik het niet te kunnen.  Waarschijnlijk omdat ik dat andere ook nog steeds niet kan.  Ik ben zo ver nog niet.  Maar het komt wel.