vrijdag 18 april 2014

looping


Ik zal een poging doen, maar het zal structuurloos zijn.  Misschien begin ik best eerst met een spoileralert.  Als de entry's dit jaar je niet aanstaan, negeer de deze dan.  Doe dat gewoon.  Kom terug als er iets nieuws op de startpage staat.  No hagas como aquellos, no me hagas lo q me hicieron.  En het zal dus tweetalig worden, op z'n minst.  Heb 2 nachten achter de rug met veel Spaans.  En soms lukt dat nu eenmaal beter.  Lo q viene primero, saldrá aqui.  Aunq con muchas faltas, no importa.  Tanto q me falta... (parece una poesia, casi) casi casi casi.
Jups, dag structuur, nu al, en ik ben nog niet eens begonnen.

Dit jaar bevind ik me in een pretpark, op een rollercoaster.  Overkop gaan heb ik nooit graag gedaan.  Dat terzijde.  Die rollercoaster heeft twee maanden stil gestaan.  Winterstop, vermoed ik.  Toen kwam er eindelijk wat beweging in.  Tot ik op het punt kwam dat hij goed in gang was.  Op en neer, op en neer.  Deze week ging hij vooral naar beneden.  Maar het zij zo.  Geen controle, Fie de controlefreak loses it all (en daar hebben we de derde taal, zo multitalig op dit uur, haha, en zo vol woorden die niet bestaan).

Vandaag was de looping daar.  Overkop.  I'm sorry for the language, no hay otra palabra: KLOOTZAK.  Goed van mij, goed.  Maar eigenlijk wist ik dat al langer, en eigenlijk deed ik het zeer goed.  In de Maskara ga je gewoon met een máscara.  Lo hice superbien, de veras.  Pq, sabes, ella estaba alla, y todavía seguía bien yo.  Superbien hecho, en serio.  Ik deed het dus goed, kwestie dat je mee bent.

Pero a todos se los dije: quiero bailar una rueda d masters, ya q tamos aqui todos.  A todos, menos a el.  No le hablaba.  Fue lo mejor.  Puso la canción 'me liberé', muy buena canción.  Ook al doet het me aan andere tijden denken, toch een goed liedje.  En nu probeer ik het gewoon in een ander daglicht te zien.  Hoewel dat nog niet zo goed gaat.

Empecé a bailar con mi amiga, y ahí lo vi.  COLERA, pura cólera!  KLOOTZAKken!  Vooral dat.  Want nogmaals, weten doe ik dat al langer, maar niet in het meervoud.  En ja, er zijn zoveel explicaciones mogelijk.  Ontelbaar veel.  En de meest voor de hand liggende is deze: Ya pasó, Fie, segui, dejalo, olvidalo, el ya tiene otra x tiempos, deja de quejar y llorar y sentirt asi...  Pare esto ya.

Logisch, dice mi mente.  Pero asi no es.  Ik ben juist trots dat ik het allemaal zo toelaat.  Zo huilen in het openbaar, eender waar.  In de supermarkt, op de trein, al dansend, op straat.  Dat is juist de sterkte.  Zo was ik niet, en nu laat ik dat toe.  Iets goed kwam er uit, of zo.  Falta muchísimo tiempo pa aceptar eso.

Pues, pura Cólera, con C mayor.

En daar was dus de looping.  Roken, huilen, toilet, huilen, praten, eten, niet luisteren naar raad dus ook geen raad krijgen.  Enkel deze: wacht af tot maandag.  Maar maandag zou ik nog even kwaad zijn, waarschijnlijk zelfs kwader.  Zo diep gekwetst, dan word ik ontzettend kwaad.  En dat groeit alleen maar.  Crece y crece y crece...  Dus ik bereidde in mijn woede een hele speech voor, maar hield het netjes en kort.  Korter dan die twee letters kon het antwoord ook niet zijn.

En hier zit ik dus nu.  Al zoveel opgegeven, en nu ook dat.  Het enige dat me recht hield.  Maar ook het enige dat me zoveel pijn kan doen.  Opgegeven.
Plannen makend in mijn hoofd.  Want hoe kan ik dat ooit opgeven?  Het is mijn zijn.  Mijn ziel.  Mijn leven.

Dus opgeven zal ik het niet doen.  Maar zo goed wordt het nooit meer.  Como tantas cosas.  Y saber q la noche anterior pasé x su casa.  No estaba.  Estaba en Gent, claro.  Le escribi una cartita, y desde entonces se queda en mi cartera.  Algún día, quizás, tal vez.  Pero de veras, no puedo entenderlo.  Todavía no.

MENTIROSO, no hay otra explicación.  Maar zoveel pijn.  Jeezes.

En om niet nog persoonlijker te gaan, hoewel ik die grens al lang over ben dit jaar;  Ik ga stoppen.  Nog wat lezen of huilen of ik weet niet wat.  Slapen wordt wederom moeilijk.  Haal ik meer dan de twee uren vorige nacht?  A saber.

Ojalá, als God het wil.  Mooie uitspraak, hoe je het ook draait of keert.  Want het is Spaans, maar het komt uit het Arabisch.  Mooie uitspraak.

Ojalá .... zoveel ....

1 opmerking:

Anoniem zei

Dag Fie,


"Dus opgeven zal ik het niet doen. Maar zo goed wordt het nooit meer."

Dit vat het samen: je bent ondanks de negatieve berichten mentaal sterk genoeg om te zien dat het ooit zal goed komen. En dat zal het ook, wees gerust. Zal het ooit nog zo goed worden? niemand weet het, mischien niet - of juist wel en veel beter! er zijn nog zo veel goei gasten die je een prachtig leven kunnen bezorgen. Open je ogen, ze zijn overal. Je zal ze wel opnieuw moeten leren vertrouwen. Opnieuw voor iemand leren open staan. Die stap lijkt me nu nog wel wat te vroeg.

Ik heb idd in het verleden een aantal van je voorkeuren eens door youtube gehaald. Er zijn bekende nummers bij. De spaanse dansmuziek is voor mij echter onbekend terrein. Dat maakt het ook wel leuk:-) maar na twee nummers heb ik het toch wel gehad. De interesses zijn duidelijk verschillend! :p
op dit ogenblik pik ik een concert van White lies mee op tv, dat is meer mijn ding. Maar ook bv Birdy kan ik wel smaken. Toen ze in februari in Brussel optrad ben ik samen met mijn dochter gaan kijken - Echt de moeite.
Als ik het nog niet aangehaald heb, nogmaals bedankt voor de blog die je aanmaakte speciaal voor mij. Ik voelde me zeer geraakt door je tekst, die kwam duidelijk recht uit het hart. Ontroerend, en ook een aanzet om ook jou in deze moeilijke periode een hart onder de riem te steken;-)

Groetjes,
Marc