thuis blijven = veel voelen

Evenwicht?  Neen, dat vind ik niet.  Ik ben er altijd al slecht in geweest.  Privé-werk, ontspanning-rust,...  Het is niet aan mij besteed.  Vandaag heb ik een hele dag hier door gebracht, achter de computer.  Zoekend naar een nieuwe woonst.  Telkens dezelfde dingen tegen komend, telkens de frustratie.  En zoveel andere gevoelens.

Het leidt ertoe dat ik niet ga dansen vanavond.  Waarschijnlijk ook geen goed idee, maar ik kan en wil hem niet zien nu.  Ik zou beter mijn geld terug vragen, en een tijdje niet meer gaan.  Echt, ik voel het nu meer dan daarvoor.  De afstand doet goed, maar ook niet.  De kwaadheid is te sterk aan het worden, geloof ik.

Ik weet het allemaal weer niet.  Ik weet alleen dat ik me vrij ongelukkig voel, als ik eerlijk ben...

Sorry, trek het je niet aan, dat hoeft niet.  Het verbetert wel weer.  Maar op dit moment kan ik weer even niet meer.  Alles blijft er maar uit komen deze vakantie.  En zoveel chaos in mijn hoofd.  Zoveel gedachten, zoveel gevoelens.  Zoveel verdriet, zoveel woede, zoveel ongeloof.  Het is gewoon even (te) veel.  Verandert wel weer, maar nu even niet.