mezelf uitputten = weinig voelen

Volà, een leuk weekend achter de rug.  Donderdagavond ging ik met Lara en Fanny naar Cuba Bella.  De DJ zorgde voor fantastisch goede muziek.  Veel salsa, niet te veel bachata.  Behalve op het einde dan.  Toen ging ik de confrontatie aan.  Ik danste een volledig liedje met Steven.  Hem vertrouw ik, en ik hij troost me.  De troost had ik nodig.  Nadien waren de tranen er.  Aangezien het feestje toch zo goed als gedaan was, vroeg ik Lara om naar huis te gaan.  Lara bleef slapen die nacht.  We praatten nog wat, en vrijdag maakten we het erg gezellig op het frisse terras.

Vrijdagavond ging ik naar Chez l'Amistad.  Er was nog eens een optreden van Africari, altijd een succes!  Ik danste wat vaker als vrouw, en genoot er ontzettend van!  Wederom laat thuis, ook al dacht ik dat het dat niet ging worden.  De fysieke en mentale vermoeidheid nam toe.  MAAR, ook voor zaterdag had ik plannen gemaakt, opnieuw met Lara.

Ik nam de trein naar Turnhout.  Op de trein schreef ik en huilde ik.  Want ik diende over te stappen in Berchem, en dat was een hele uitdaging.  Lara kookte voor me, en nadien gingen we naar een Afro-Latin Night in café Charisma.  De DJ kende ik uit een verleden dat ik liever zou vergeten.  Hij draaide helaas wel meer Afrikaanse dan Latino ritmes, maar toch hadden we het naar onze zin.  Lara kende de buitenwipper van het café.  Hij zei ons dat ons geld daar niet geldig was.  Resultaat: een hele nacht gratis gefeest.  Leuk, leuk :-).  Zeker als je weet dat we ook nog een fles cava wonnen.

Omdat we die cava wonnen, en omdat Lara eigenlijk niet (of zeer weinig) drinkt, heb ik tijdens het roken iemand uitgenodigd om mee cava te drinken.  Zijn naam was Michael, een sympathieke man.  Leuk mee gepraat, hij was geen danser.  En dat mag zeer duidelijk zijn: hij zal een danser MOETEN zijn.  Niet dat ik er al zo hard terug voor open sta.  Maar misschien toch al terug een heel klein beetje.  Een héél klein beetje!

Ik bleef bij Lara slapen.  We beslisten om gisteren naar Salsa Picante te gaan.  Thuisgekomen 's middags, rustte ik wat.  De tranen begonnen te komen.  Aan de computer kon ik niets anders dan weer maar eens te stalken.  En me daar niet goed bij voelen.  Dus zette ik de pc uit, maar werd ik lui in de zetel.  Ik kwam tot het inzicht dat ik mezelf aan het uitputten was.  Dansen en uitgaan, plezier maken.  Op zich wel oké, maar niet als ik daardoor het contact met mijn gevoel begin te verliezen.  Dus belde ik Lara af, om gewoon thuis was te kunnen huilen.  Ik had het nodig.

Vanavond heb ik nog eens een dansles.  Ik kijk er enorm tegen op.  Echter, stoppen wil ik precies ook niet.  Gewoon de stap zetten, en dan zal het misschien wel weer mee vallen.  Blijven doorboksen, zoals Athina zou zeggen.  Hoewel, zij zou ook zeggen om te stoppen met dansen daar.  En op zoek te gaan naar iets anders.  Misschien doe ik dat ook wel, maar nu nog niet.

Zo, zoals je merkt, had ik een druk weekend.  Tijd nu om terug naar de realiteit te gaan: huizenjacht, poetsen, winkelen, koken, schoolwerk,...  Maar donderdag begint er een nieuw weekend!  Joepie!  Naar goede vakantiegewoonte, zullen we dat weer starten in Cuba Bella (daarvoor nog naar de oefenavond, dat gaat ook weer wat geven).  Hopelijk doet de DJ het even goed als vorige week!  En hopelijk blijft hij daar weg!