Verslag Bali (eerste deel)

Vrijdag 30 maart

De tijd tussen het boeken van onze reis en vandaag is voorbij gevlogen! Voor we het goed en wel beseffen, staan we in Amsterdam met onze koffers. We zijn netjes op tijd (10:30) voor onze vlucht richting Hong Kong. Deze stijgt vanmiddag om 14:00 op. Eerst nog iets drinken samen met mama Karine en papa Rudy, die zo vriendelijk zijn geweest ons helemaal naar Nederland te rijden. We nemen al gauw afscheid, want ook zij vertrekken op vakantie, de komende nacht. Nadien wandelen we wat rond op Schiphol, en mooi op tijd vertrekt het vliegtuig voor een reis van bijna 12 uur!

De vlucht verloopt vlekkeloos. We ondervinden een uurtje turbulentie, doch in lichte mate. Ik krijg alle maaltijden (drie in totaal) eerst, omdat ik vegetarisch eten heb besteld. Tijdens de vlucht houden we ons goed bezig: film kijken, muziek beluisteren, UNO spelen, puzzelboekjes invullen, televisie kijken,… Tussendoor sta ik recht om te stretchen (zoals de meneer van het filmpje in het begin van de vlucht aanraadt), Vincent schijnt dit minder nodig te hebben.

Zaterdag 31 maart

Omstreeks 7:40 landen we in Hong Kong, voor ons is het midden in de nacht. Toch hebben we behoorlijk wat energie, want nu komt Bali heel dichtbij! Twee uur later zitten we opnieuw in het vliegtuig, richting onze eindbestemming. Na bijna vijf uur zijn we er dan eindelijk!

Onze eerste kennismaking met Indonesië valt niet mee. We hebben er al over gelezen, en mogen het nu zelf ervaren: bureaucratie! Het betalen van ons visum is binnen de 10 minuten geregeld, maar daar begint het mee… Een lange rij wachtenden voor ons, en geen beweging in die file! Een uur later zijn we eindelijk tot het volgende loket geraakt. De ambtenaar die daar zit, zet twee stempels en stuurt ons naar nóg een balie! Persoon nummer 3 stempelt nog een laatste keer.

Onze koffers staan ondertussen al naast de band, en onmiddellijk worden we overspoeld door mannen die ons willen helpen dragen. Nee, dat sta ik niet toe! Ik heb net lang gevlogen en in de rij gestaan, en niemand raakt mijn bagage aan! Niet dat ik de mensen het niet gun, maar de ervaring in Egypte heeft ons wijzer gemaakt. Mijn geldbeugel blijft dicht tot in het hotel!

Bij het buiten komen zien we al gauw iemand staan met een bordje van Oad. Het is een Balinees die Nederlands praat, dat is gemakkelijk (hoewel het Nederlands ‘met haar op’ is)! Hij brengt ons bij een busje, dat ons in een half uurtje naar het hotel rijdt. Nog geen 10 minuten later kunnen we dan eindelijk aan onze vakantie beginnen!

Onze hotelkamer bevalt ons: ruim, grote douche, voldoende groot balkon met lateraal zeezicht (in de verte), een tweepersoonsbed, koelkast, waterkoker. Het enige minpunt is dat we geen stopcontact vinden om onze batterijen van het fototoestel en de GSM op te laden. Binnen drie dagen zullen we dit pas ontdekken (het zit namelijk goed verstopt, onder het bagagerek).

Ook een leuk detail is de ligging van onze kamer. Als we de deur uitgaan stappen we zo buiten! We verblijven op de derde verdieping, beneden ligt een tuin, met lekker hoge palmbomen. We horen voortdurend vogels fluiten…zowel aan de achter- als de voorzijde van onze kamer: zalige rust!

De rest van de namiddag spenderen we aan het uitpakken van de bagage en verkennen van de buurt. Overal waar we passeren horen we: “Transport? Yèèèès? Tomorrow? Yèèèès?”, “Look into my shop? Yèèèèès?”, “Yes, looking, looking” en “Need massage? Pedicure? Manicure?”. Even aanpassing nodig, maar we storen ons er niet aan. De opdringerigheid is minder erg dan in Luxor!

’s Avonds eten we in het Italiaans restaurant van het hotel, ‘Basilico Italian Pavilion’. Meteen de pizza uitproberen natuurlijk! Het is erg lekker eten, goede pizzadeeg ook. Ik bestel al direct iets dat ik niet ken (knap Fie, misschien toch kleine jetlag ;-)?): pizza vegetariana. Er zit iets op met de naam ‘roasted egg plant’. het ziet eruit als champignons of kip of zo, maar het is erg lekker! Omstreeks 22:30 gaan we slapen, na 2 vermoeiende dagen.

Zondag 1 april

7:00, ik lig al een tijdje wakker. Geen probleem, ik zet me op het terras met een puzzelboekje en geniet van de eerste zonnestralen. Binnen het kwartier plak ik al van het zweet, wat een hitte hier! Tegen 8:00 maak ik Vincent wakker.

We zijn allebei benieuwd naar het ontbijt. Aangekomen in de ontbijtzaal, wordt het paradijselijk gevoel alleen maar sterker. Het ontbijt is georganiseerd in open lucht! We zitten onder een afdak, met rondom ons gras, planten, zwembaden, de zee,… Er is een ruime keuze aan eten.

Om 10:20 worden we opgehaald door een busje van Oad. We hebben een afspraak met Christine Visser, onze hostess ter plaatse, in de ‘Double Dutch’. Zij geeft ons veel informatie: hoe we de berekening van Rupiah naar Euro best maken, welke de gemiddelde bedragen zijn voor fooien, hoeveel we moeten afdingen tijdens het winkelen, wat er in Kuta te zien is en hoe we daar geraken, dat we dienen op te letten voor de sterke straling van de zon en uitdroging, waar we informatie vinden met betrekking tot een arts en apotheker,… Te veel om op te noemen eigenlijk! Na deze algemene uitleg, volgt een gedetailleerde bespreking van enkele excursies (in totaal biedt Oad er meer dan 25 aan). We besluiten 4 uitstappen te boeken: Uluwatu tempel + Kecak dans + diner, Noord Bali, jeeptour en olifantenpark. Misschien zullen we er later nog extra vastleggen, maar voorlopig lijkt dit ons voldoende.

De rest van de dag verkennen we verder de buurt. We doen ook onze eerste aankopen: twee bikini’s voor 5 euro, onderleggers voor glazen en 3 theedozen. De laatste twee dingen kopen we bij ‘Hardy’s’, een supermarkt waar we niet hoeven af te dingen omdat de prijzen vastliggen. We ontdekken dat er links van het hotel, aan de strandzijde, 4 restaurants naast elkaar liggen. Deze avond proberen we het tweede uit: ‘Donalds’. We zitten aan een tafeltje op het strand, af en toe horen we het water van de zee. De wind maakt het ’s avonds toch fris op het strand, Vincent haalt mij een vestje om over mijn topje te dragen. Het eten bij ‘Donalds’ is lekker en de sfeer aangenaam.