In 1737 begon men aan de bouw van de Kazematten, het maakte deel uit van het ‘verdedigingsproject’ van de stad. Dankzij deze gangen, 24 forten en 16 andere versterkingen kreeg Luxemburg de naam ‘Gibraltar van het Noorden’.We krijgen bij het binnengaan van de Kazematten een foldertje dat ons de weg moet wijzen. Bij punt G (opslagplaats voor springstof) krijg ik een ongelooflijk ‘Egypte-gevoel’. Het lijkt alsof we ons terug bevinden in de schuilkelder van Cleopatra, zo benauwend! Enkel de hoge temperaturen ontbreken…
Vanuit de schietgaten in de Kazematten hebben we weer een prachtig uitzicht op de abdij van Neumünster. Ik vind dan ook dat het tijd wordt dat we een weg zoeken tot aan dit complex! Zo gedacht, zo gedaan! Het zou een lange wandeling worden…
Vincent zijn ‘GPS-verstand’ brengt ons uiteindelijk tot in Grund, een deel van de Luxemburgse benedenstad. Hier bevindt zich de abdij, en zoals eerder vernoemd ook kunstgalerijen. In Grund zelf valt niet veel te beleven, maar we kunnen er wel een aantal prachtige foto’s nemen van de Alzette!
Ik zie ertegenop terug naar boven te gaan, maar gelukkig brengt een wegwijzer met daarop het symbool voor ‘lift’ verlossing! Jaja, de veelzijdige stad biedt ook liften om van de benedenstad naar de bovenstad te gaan (en omgekeerd natuurlijk)!
Terug boven kan ik echter niet aan de verleiding weerstaan wééral af te dalen! Deze keer vinden we een trap die ons tot in de Pétrusse-vallei voert. Hier maken we een gezellige wandeling tussen het groen op de oevers van de Pétrusse. Deze keer vinden we geen lift en moeten we dus te voet terug naar boven.
Daar aangekomen beslissen we een korte siësta te gaan nemen in het hotel. ’s Avonds gaan we eten in Le Beaujolais, het Italiaans restaurant op de Place d’Armes. Dit is geen echte aanrader: het eten valt mee, maar kan beter, en het personeel is nogal ‘zuur’.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten