’s Nachts omstreeks 3:00 word ik wakker van neerslag, dus ik moet snel onze (ondertussen natte) schoenen binnen zetten. Het straatlawaai begint ook alweer om 5:00. Conclusie: ik ben deze laatste nacht meer wakker dan dat ik slaap.
Na het ontbijt nemen we de metro naar Ile de la Cité, om onze dag te beginnen aan La Conciergerie. We wandelen rond dit ‘complex’, maar gaan wederom niet binnen. Achteraf hebben we hier spijt van, omdat we van Vincent zijn ouders vernemen dat dit bezoek zijn entreegeld waard is. Wanneer je inkom betaalt, heb je de kans drie dingen te bekijken: La Conciergerie zelf (de vroegere gevangenis waar Marie-Antoinette haar laatste dagen doorbracht), de kerk Ste.-Chapelle en een deel van het Justitiepaleis.
Na enkele foto’s genomen te hebben van de gevels van La Conciergerie en het Palais de Justice, gaat onze wandeling verder naar de Notre-Dame. Dit is ongetwijfeld de populairste kerk van Parijs, maar waarom dat zo is weten we niet… Wij zijn geen van beiden gelovig, dus voor ons is dit gewoon een bezoek aan een architecturaal kunstwerk. We maken enkele mooie foto’s en gaan dan verder naar Mémorial de la Déportation, iets dat ik absoluut wil bezoeken!
Ik interesseer me enorm in de gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog, dus dit kon zeker niet aan mijn lijstje ontbreken. Deze gedenkplaats aan de deportatie is bekleed met stenen uit alle bergstreken van Frankrijk. In de muren zijn de namen van de verschillende concentratiekampen gebeiteld, en ook teksten die betrekking hebben op de oorlog (bijvoorbeeld van de poëet Desnos en de filosoof Sartre).Via Pont de Sully en Boulevard Henri IV wandelen we naar Place de la Bastille. We fotograferen de Colonne de Juillet, het gedenkteken voor de Parijse opstanden van juli 1830. Nadien gaan we naar de Place des Vosges, het eerste open plein van Parijs. Rondom het parkje bevinden zich verschillende restaurants, allen van een hogere prijsklasse.
Vervolgens gaan we op zoek naar Rue des Rosiers, het hart van de joodse wijk. Het is er véél aantrekkelijker dan in Chinatown: het lééft er echt! Kledingwinkels wisselen elkaar af met eetgelegenheden, we beslissen dan ook op zoek te gaan naar voedsel. We kiezen voor het restaurant ‘Epices et Délices’, omdat er vegetarische couscous op het menu staat (ik wil opnieuw iets nieuws proberen). Wanneer we ons eten bestellen, blijkt echter dat de couscous op is, dus moet ik iets anders kiezen. Ik neem ‘l’assiette végétarienne’, niet wetende wat ik zal krijgen. Even later krijg ik een bord voor mij met veel dingen die ik niet ken, maar de smaak valt mee (iets nieuw is altijd wennen voor mij). Vincent eet ook iets ‘onbekend’, en vindt het ‘meevallen’ (dus niet prima). Toch vinden we dat dit restaurant een aanrader is, mede door de aangename sfeer. Je kunt het vinden in de rue Vieille du Temple.
Het laatste op onze lijst is Les Catacombes. Dit is een ondergrondse dodenstad die dateert van de 18de eeuw. We komen er aan omstreeks 15:30, om 16:00 sluit de kassa. Er staat een rij mensen aan te schuiven, en omdat we niet kunnen inschatten hoe lang het zal duren tot aan de deur, zetten we ook dit op ons lijstje voor volgende keer. De ouders van Vincent hebben enkele dagen later wél het 1,5 km lange bezoek afgelegd, zij vertelden ons dat het zeker de moeite is!
Om deze vierdaagse af te sluiten, nemen we de metro naar de Champs-Elysées, om nog wat te ‘windowshoppen’ (het is de bedoeling schoenen te kopen, als ik er mooie zie). Rond 17:00 begint het plots te regenen, maar dit deert ons niet: het is een zalige verfrissing tijdens de hitte! Op de Champs-Elysées bezoeken we nog een showroom van Peugeot, waar allerhande accessoires te koop zijn (van sleutelhangers tot keukengerief). Tegen 18:00 zijn we terug in de buurt van het hotel. Eerst kopen we nog snoep en drinken voor op de trein, nadien zitten we nog een uur in de foyer van het hotel.
Wanneer we rond 19:15 in het station Paris Nord arriveren, vinden we op geen enkel bord terug waar we moeten zijn om de Thalys terug naar huis te nemen. Dit wordt pas duidelijk om 19:45, 5 minuten voor vertrek! De snelle trein vertrekt met een vertraging van bijna een half uur, dus wij zijn ook later dan verwacht terug thuis. Maar, dit hebben we toch weer gehad, niemand neemt het ons nog af!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten