Verslag Bali (vijfde deel)

Zaterdag 7 april

Om 8:00 loopt de wekker af, we zijn nog moe maar hebben toch 2 uur langer kunnen slapen dan de voorbije twee nachten. Vandaag wordt een rustdag. We leggen ons aan het zwembad, in de schaduw, spelen UNO, vullen puzzelboekjes in,… Vincent houdt een middagdutje. Omstreeks 16:30 keren we terug naar de kamer. Ik neem medicatie tegen migraine, want heb het gevoel dat er een aanval achter de hoek gluurt.

Dineren doen we in ‘Beach Club Puri Santrian’, het restaurant horende bij hotel Puri Santrian. Ook dit is gelegen aan het strand. Het eten is duur naar Indonesische normen (ongeveer 22 euro voor ons samen), maar excellent van smaak!

Ik eet ingevoerde Noorse zalm, dat is eens wat anders dan snapper en tonijn! Het is een heel groot stuk vis, in Europa zouden we nooit zoveel krijgen. Ik drink ook een cocktail, want ik kan niet weerstaan aan de lange lijst cocktails en mocktails! Vincent houdt het op bier en pizza.

’s Avonds laat, we liggen al in bed, begint er een tropisch onweer. Ik zet me een half uur op het terras, en maak filmpjes. Voor mij is dit genieten! Vincent slaapt ondertussen al, hij stoort zich niet aan het gedonder. Omstreeks 1:00 komt het zandmannetje ook bij mij langs…

Zondag 8 april

Christine van Oad had in het begin van de reis gezegd dat het geen goed idee is om naar Kuta te gaan op zondag. Doch, vandaag is onze laatste vrije dag en we willen nog eens goed shoppen! Onze vorige trip naar The Discovery Mall is niet goed afgelopen, dus proberen we het nog een keer. We vertrekken na het ontbijt, en nemen de ‘warme’ ingang, zodat de overgang naar de ruimtes met veel airconditioning beter verloopt. Dat is een goed plan, deze keer heb ik geen last van de koude.

In het winkelcentrum kopen we een jeansbroek en jasje voor Vincent, een poloshirt (van Polo) voor papa Rudy, een shirt voor ‘nonkel Ché’, een cd voor broer Cédric, sportieve schoenen, een t-shirt en topje voor mij. Dit alles voor ongeveer 130 euro! ’s Middags eten we noedels (Fie) en een burger (Vincent) bij ‘Bali Colada’, aan de achterzijde van het shoppingcenter. We betalen amper 8 euro, voor een erg lekkere maaltijd.

Rond 16:00 zijn we terug in het hotel. Vincent slaapt even, ik ga nog wat foto’s nemen in de omgeving en telefoneer naar het thuisfront. Eten doen we bij ‘Tia Garden’, over het hotel. Het is er zeer gezellig en weer lekker ook. Tijdens de maaltijd begint het te regenen. Wanneer het wat minder nat is, loopt Vincent snel naar het hotel om paraplu’s te halen. Tegen de tijd dat hij terug is, is de regen gestopt en dat blijft zo… Na de maaltijd telefoneert Vincent naar huis, om te horen hoe de skireis geweest is. Het is een lange, dure telefoon: bijna 10 euro.

Maandag 9 april

Vandaag wordt een spannende dag: we gaan raften! Zoals ik in de inleiding al aangaf, we hebben het rustige parcours gekozen. Ik ben nogal een bang persoon, dus dit leek me een betere keuze. Pas om 8:30 worden we opgehaald, 10 minuten te laat. Na een rit van anderhalf uur komen we aan bij het vertrekpunt van Sobek (de firma die het raften organiseert). We krijgen een zwemvest aan, een helm op (te groot voor mij, met mijn klein hoofd) en een peddel mee.

Eerst weer een lange tocht naar beneden, langs een trap met hoge treden. Beneden aangekomen zijn we al behoorlijk vermoeid, en de fysieke arbeid moet nog beginnen! We varen ‘business class’, volgens onze begeleider Alex, omdat wij de enige passagiers zijn (normaal moesten er nog 2 personen mee, maar die hebben we niet gezien).

Het is een leuke afvaart, niet te wild. Twee keer ligt Vincent bijna uit de boot, éénmaal staat de hele boot vol water. Binnen de 10 seconden is hij weer droog, dus deze keer geen geschep met een doosje!

Het is tof om zo dicht bij de natuur te staan. Onderweg zien we een ijsvogel en een heel grote hagedis. Bij de aankomst kunnen we lunchen. Weer is het eten uitstekend. De borden bestaan uit rieten manden met een blad in, dat is eens wat anders!

Na de maaltijd moeten we 229 treden beklimmen om boven te komen. Dat is niet gemakkelijk met een volle maag! Boven hebben we de mogelijkheid om te douchen. Daarna worden we terug naar het hotel gereden. We leggen ons anderhalf uur aan het zwembad. Nog later in de namiddag gaat Vincent weer een dutje doen, ik wandel een eindje.

Tijdens mijn wandeling, heb ik ineens gekozen waar we vanavond zullen eten: restaurant ‘Caramel’. Het bevindt zich in de straat waar ook ons hotel gelegen is. Het restaurant hoort bij een resort met privé villa’s. Het eten is opnieuw voortreffelijk, de wijn vind ik minder goed (Chileense wijn). De loungemuziek zorgt voor een aangename sfeer.

Dinsdag 10 april

Vandaag brengen we een bezoek aan olifantenpark Taro. Deze excursie is een ontgoocheling. De enige activiteiten in het park zijn: olifanten voederen, op de foto met de dieren, een olifantenshow en een rit op een olifant. Het is geen park waar je in kan rondwandelen. Wij nemen deel aan alle activiteiten, want we hebben veel geld betaald om naar hier te komen (54 euro per persoon).

We verblijven hier twee uur, de lunch is opnieuw in de prijs inbegrepen. Ik heb echter genoeg van al dat warme eten, dus eet weinig. De drank is duur, in vergelijking met andere (toeristische) plaatsen op Bali. Ik ben blij als we terug naar het hotel rijden, want zo’n dierenparken…ik stel me er vragen bij. Zijn de olifanten wel gelukkig? Waarschijnlijk wel, omdat ze eten krijgen en ze niets anders kennen… Toch, ik blijf me afvragen of dit geen vorm van dierenmishandeling is. Het is toch niet natuurlijk: olifanten die op een bankje gaan zitten en schilderen… Tijdens hun ‘vrije tijd’ hangen de dieren aan een korte ketting vast, ze raken amper tot bij de drinkbak. Ach ja…spijtig genoeg hebben we de eigenaars van het park nog rijker gemaakt, en nog meer gemotiveerd om verder te doen zoals ze bezig zijn…

Na de middag leggen we ons weer aan het zwembad, deze keer in de zon. We zijn al veel kleur kwijt, door vervelling, en we zouden graag met een bruin tintje naar huis gaan. Ik ga op schelpenjacht op het strand, maar zonder resultaat. ’s Avonds pakken we al een deel van onze koffers, want morgen hebben we weinig tijd. Ik voel me behoorlijk moe, dus bestellen we eten via de roomservice. We kruipen vroeg onder de wol, rond 21:30.