Donderdagmorgen loopt de wekker af…en wat blijkt? Het is 6:00 (i.p.v. 7:00)! Vin
cent heeft zijn klok niet verzet! Hij slaapt natuurlijk rustig verder tot ik hem om 7:00 uit bed zet! Als we juist aan de ontbijttafel zitten, gaat het brandalarm af! Iedereen moet het hotel verlaten! Na zo’n 20 minuten is de brandweer weg, en mogen we terug naar binnen. We hebben nooit geweten of er echt een brand geweest is. Volgens mij was het een oefening…Uiteindelijk berokkent deze vertraging ons geen schade. We zijn nog op tijd in Paddington Station om ons een ‘money saving package’ (zoiets als een B-Dagtrip, maar dan van First Great Western) aan te schaffen en om de trein te halen. Na een klein half uur op de trein komen we aan te Slough, waar we moeten overstappen op de bus. Deze aansluiting is echter niet zo goed, waardoor we een half uur moeten wachten. De bus is dan nog eens véél te laat, zodat we pas rond de middag in Legoland aankomen.
Miniland is het eerste deel dat we bezoeken. Dit is zoiets als Mini Europa, maar dan in legoblokjes. Vincent vindt dit fantastisch (typisch mannelijk denk ik dan maar) en is hier maar moeilijk weg te krijgen. Alle grote Londense bezienswaardigheden zijn er te bezichtigen en voor de rest bepaalde plekjes uit de wereld. Vooral de auditieve details vind ik prachtig (zoals ‘mind the gap’ en ‘door closing’ in de Londense metro)!Verder is Legoland zeker de moeite om een keer te bezoeken, maar uitaard vooral naar kinderen gericht. We zien er prachtige constructies, en enkele attracties zijn ook aan ons besteed. Er zijn verschillende restaurants in alle delen van het park dus er is voor ieder wat wils!
Wanneer we langs Duploland (ander deel van het park) passeren, verlangen we al even zelf naar kinderen. Dit is namelijk een heus waterparadijs, speciaal voor kinderen! Ouders zijn er ook welkom, en het is dat wat ons zo aanspreekt! Het zou nogal dom zijn om er tussen te gaan lopen zonder een kind aan de hand…
De weg terug verloopt eveneens niet erg vlot. We nemen de shuttle bus tot Windsor maar vinden daar geen bus terug naar het station van Slough. Windsor lijkt ook tof om rond te lopen, maar we zijn te vermoeid voor deze extra inspanning. Na drie kwartier zoeken vinden we een bus, maar de chauffeur beweert dat onze ticketjes niet geldig zijn. Uiteindelijk laat hij ons toch de bus op (gratis!), wat we erg appreciëren! (werknemers van het openbaar vervoer in Engeland zijn echt vriendelijk!)
Voor vandaag hebben we geen metrotickets, dus zoeken we iets om te eten in de buurt van het hotel. We kiezen voor een Indisch restaurant, en dat valt dik tegen! Het is er binnen koud (airco staat te hard), het ruikt er té hevig naar citroen (productje in airco?) en het eten is véél te pikant (misschien mijn eigen fout, maar normaal lust ik graag pikant). De rekening is eveneens goed gepeperd, rekening houdend met de kleine gerechten! Spijtig genoeg herinner ik me niet meer waar dit restaurant ligt en wat de naam is. Maar als je in London Paddington een Indisch restaurant binnengaat, en het ruikt er naar citroen, ga dan maar beter terug buiten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten